Дар пешорӯи муқаддастарин рӯз ,28-мин солгарди Ваҳдати миллӣ ин лаҳзаҳо бо ибтикори наҷибонаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон рӯнамоии маҷмӯаи «Вақте ки офтоб тулӯъ мекард»-и адиб ва рӯзноманигори шинохтаи кишвар, очеркнависи хушқалам устоди арҷманди мо Алихон Зарифӣ бо иштироки васеъи аҳли қалам, рӯзноманигорон баргузор гардида истодааст.
Сухани ифтитоҳиро муовини директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон Муҳаммадиқбол Атоев ҳусни маъни бахшида, пасон суханронии адабиётшинос узви вобастаи АИТ Аламхон Кучарзода, суханронии раиси Иттифоқи журналистони Тоҷикистон Зиннатуллоҳ Исмоилзода, суханронии фарҳангшиноси варзида Ҷонибеки Асрориён, суханронии доктори илмҳои филологӣ, муовини директори Палатаи китоб Муҳамаднаби Баёнӣ, номзади илмҳои филологӣ, меҳрномаи адиб ва рӯзноманигор, номзади илмҳои филологӣ Маҷид Салим ҳамчунин суханронии Директори радиои «Тоҷикистон» Обид Саидзода ва дигарон ба маҳфили шиносоӣ бо китоби тозатавлиди «Вақте ки офтоб тулӯъ мекард» шукӯҳи тоза бахшид.
Алихон Зарифӣ ҳамчун рӯзноманигори публитсист шинохта шудааст. Дар эҷодиёти ӯ лавҳа ва очерк мақоми хос дорад. Ба қалами ӯ китобҳои: «Насими Терай» — 1994. «Ҳамошёни уқобон — 2003. «Марзи садоқат — 2006. «Дар пайроҳаи ошно» — 2006. «Марде аз канори Хоҷасартез»2012. «Ҳикояти чашмаҳо» — 2015. «Диёри саргаҳи хуршед» -2017 ва»Озодапаланг» — 2020 тааллуқ доранд. Бо ибтикори ӯ бори аввал шакли радиоии китоби “Намунаи абиёти тоҷик”и устод Айнӣ дар хазинаи радиои “Фарҳанг” дар ҳаҷми 90 гуфтор ба вуҷуд оварда шуд. Дар ин радиф, инчунин «Девони ғарбӣ — шарқӣ»-и шоири ҷаҳоншумул Иёҳан Гёте, дар 100 гуфтор, “Девони форсӣ”-и Муҳаммад Иқбол дар 150 гуфторва маҷмӯан, бештар аз 600 гуфтору хонишҳои ӯ ба хазинаи радиои “Фарҳанг” ворид гардидаанд. Аз ҷумла, бештар аз сад гуфторашро очерк ва лавҳаҳои худи ӯ ташкил медиҳанд.
Лутфия Қурбонова,
Радиои “Фарҳанг”